Addy wil blijven geloven in de liefde, maar 'diep van binnen haat ik mannen'

"Het klinkt hard, maar diep van binnen haat ik mannen. Hun luiheid, hun dominantie, hun ego’s, de ruimte die ze opeisen door wijdbeens op de bank te zitten en dat ze altijd hardop aankondigen dat ze gaan poepen. Ze gaan altijd maar uit van hun eigen behoefte, met avondjes pokeren en voetbal, en nooit eens van het collectieve belang."

Op de schopstoel 

"Vorige week was ik een dagje winkelen en borrelen met een vriendin, en toen heeft haar kerel gewoon drie keer gebeld wat hij moest doen met eten en of ze al onderweg naar huis was, want hij had ‘s avonds met vrienden afgesproken en dan moest zij er wel zijn. Vanaf het eerste belletje zat zij op de schopstoel, terwijl het daarvoor juist zo gezellig was. Dat is toch belachelijk? Laat haar ook eens even ontspannen zeg."

"'Irritatie bij een ander komt vaak voort uit een soort jaloezie om iets wat je zelf mist', zei een andere vriendin laatst. Dat zou best waar kunnen zijn. Al denk ik dat ik mijn ruimte inmiddels echt wel pak. 

Die manosphere maakt het er ook niet beter op. Ik lig dubbel om die heerlijke video’s van Nienke 's Gravemade op Instagram, maar wordt er tegelijkertijd ook nóg bozer van."

Mannen die bepalen

"Mannen die vinden dat zij mogen bepalen hoe laat hun vrouw thuis moet zijn, of ze werken en wat ze dragen. Dat het de verantwoordelijkheid van hun vrouw is of het gezellig is in huis. Doe normaal, man! 

Hoezo vinden zij dat ze moeten 'providen' en dat hun vrouw ze daarin moet ondersteunen. Ze praten over respect alsof hun vrouw een kleuter is."

"En nee, natuurlijk zijn niet alle mannen zo. Gelukkig niet nee. Sommige vriendinnen hebben een heel vriendelijk en zorgzaam exemplaar, anderen zitten gevangen in een gouden kooi. Ze kunnen niets, want ze werken twee dagen en passen zich altijd aan aan zijn agenda."

Weerstand tegen mannen

"De vader van mijn kinderen is al 15 jaar uit beeld, hij belt ze alleen nog als ze jarig zijn. Wie doet nou zoiets? Dus ja, ik heb best wat weerstand tegen mannen, ook al zou ik best weer een partner willen. 

Het lijkt me gezellig, en als ik iets geleerd heb van de ouderen met wie ik werk, dan is het wel dat de kwaliteit van je relaties de waarde van je leven bepaalt."

"Gemoedelijk samen oud worden, een twinkeling in de ogen, ook al zijn we tachtig. Dat lijkt me ontzettend fijn. Maar ja, dan helpt die haat natuurlijk niet echt, haha."

Verstoppen in de badkamer

"Ergens is het ook angst, weet ik. Mannen bij wie ik veilig had moeten zijn als kind, hebben mijn vertrouwen beschaamd, en hebben niet goed voor mij gezorgd. 

Mijn man kon zo woedend worden, dat ik me verstopte in de badkamer. Dat wil ik niet meer. Ik voel me onveilig als een man zijn stem verheft en zich groot maakt en alle ruimte opeist voor zijn emoties op dat moment."

"Mijn laatste twee relaties duurden allebei een jaar of drie, toen was ik weer helemaal afgeknapt. Mijn eigen aandeel daarin zie ik heus wel, maar ik krijg het maar moeilijk veranderd. Uiteindelijk denk ik iedere keer weer: 'ik doe het wel alleen'. Dat is veel rustiger en dan voel ik me vrijer en vrolijker." 

Geen bittere oude vrouw

"Een paar maanden geleden ben ik toch maar weer in therapie gegaan, om die haat wat te verzachten. De verklaring die ik gevonden heb, helpt al iets. 

Ik wil niet zo’n bittere oude vrouw worden, ik wil ook liefde. En mijn zoons worden inmiddels ook mannen, waar ik soms al hetzelfde op reageer. Dat wil ik niet, ik wil blijven geloven in de liefde en in de goedheid van mensen. Ook in die van mannen."