Sharon was very happy single, maar als vriendin en stiefmoeder is ze pas écht gelukkig

"Ik was begin twintig toen ik ging samenwonen met mijn vorige vriend. Achteraf bezien leefde ik veel te volwassen voor een student en iemand in haar eerste baan. Op vrijdag ging ik wel met vriendinnen naar de kroeg, maar op zondag zaten we gewoon bij zijn vader op de koffie."

Bijzondere avonturen

"Echt, het leven als single beviel me uitstekend toen het rauwe hartzeer verzacht was. Ik ging veel meer uit, weekendjes weg met vriendinnen en beleefde bijzondere avonturen met mijn dates. De een woonde nog in een studentenhuis, de ander kwam voorrijden in zijn dure bak en weer een derde vloog me in voor een feestje in Londen. 

Ik had de tijd van mijn leven, en propte mijn weekenden veel te vol. Pas nadat ik een griep kreeg die drie maanden lang steeds weer opstak, zag ik in dat ik rust moest nemen."

"En toen werd het moeilijk. Ik verveelde me, kreeg tijd om na te denken en te voelen, en realiseerde me dat ik het toch wel jammer, en ook pijnlijk vond dat van al die dates niemand bleef hangen. Het was leuk en lust, maar nooit echt liefde. Ook al leek het daar soms wel op. Geen van de mannen wilde vol voor mij gaan, of ik voor hem. 

Terugkijkend, kon ik dat toen ook helemaal niet. Ik was te onrustig, wilde altijd wachten op beter. Nu zie ik in hoe onaardig dat klinkt, of hoe hopeloos."

Wandeling en een picknick

"Sinds twee jaar ken ik namelijk wel weer liefde. Timo en ik matchten online en spraken diezelfde avond nog af voor een wandeling en een picknick. 

Het feit dat hij niet simpel koos voor een bar, maar een fles wijn, twee glazen en een tas vol druiven en kaasjes meenam, vertelde me hoe zorgzaam hij is. En dat blijkt ook. Timo denkt in 'wij', in plaats van 'ik'." 

"Hij stelde me na drie maanden trots voor aan zijn zoontjes, en vraagt me mee als zij iets leuks gaan doen. Ik moest er wel even aan wennen, en worstelde ook met mijn eigen kinderwens. Voor hem was dat hoofdstuk al afgesloten, terwijl het voor mij nog moest beginnen. 

Na veel praten en nadenken vond Timo dat hij me de ervaring van het moederschap niet wilde onthouden en hebben we afgesproken dat we het dit jaar gaan proberen. Met oud en nieuw dronk ik mijn laatste wijntje en realiseerde ik me hoe fijn ik het vind om weer onderdeel van een 'wij' te zijn."

Gebrek aan vanzelfsprekendheid

"Hoewel ik genoot van mijn vrijheid en gigantisch gelachen heb met mijn vriendinnen om alle date-avonturen - je bent als single toch ook vaak de bron van entertainment tijdens een etentje - was het ook eenzaam. Hoe vol mijn weekenden ook waren. 

Ik maakte geen grote plannen, ging wel weekendjes weg maar niet echt op vakantie en kon soms overvallen worden door het gebrek aan vanzelfsprekendheid. Voor alles wat ik wilde moest ik zelf het initiatief nemen én medestanders zoeken."

"Ook de gebroken harten, de vele vragen of ik nog single was en de ongevraagde adviezen maakten mijn vrijheid steeds onvrijer. Ongewenster vooral. Nu ik alsnog een steady relatie heb, voelt het eindelijk alsof ik er weer bij hoor. 

Ik zie zelfs de opluchting bij mijn moeder, die laatst hardop verzuchtte dat het toch maar mooi goedgekomen is allemaal."

Geen makkie, maar gelukkig

"En hoewel ik het juist goed en heerlijk vond in mijn solotijd, ben ik het gelukkigst met hoe het nu is. Ik voel rust en ruimte voor dromen. 

Een makkie is het niet, want samenwonen is best weer even wennen, helemaal nu ik ook ineens stiefmoeder ben, maar we doen het goed. Allemaal. Samen met Timo ben ik toch het meest in mijn element."

Klik hier voor meer Lifestyle